En güzel yanı da geceleri… Balkonda aynı yere oturarak, ...]]> 3 gün önce fotoğrafta gördüğünüz yere, localhostuma geldim. 3 gündür hava mis… O yarılan gökyüzünden uzakta, yıldırım seslerinden çok gerideyim… Birkaç gün daha sosyal medyadan biraz uzakta, mis gibi çam kokularının içindeyim…

En güzel yanı da geceleri… Balkonda aynı yere oturarak, Blues Singers eşliğinde hareketsiz geçen saatler… Çıt çıkmayan ortamda kafa dinlemek… Hiçbir yere kalkmadan koca pazarı aynı koltukta çimlerin sulandığı su şırıltıları ile bitirmek…

Ne büyük şehir telaşı ne iş yoğunluğu… Arada kaçmak lazım.

Unutma: Arada kaçman lazım…

Lütfen yer imlerinizi (bookmark) yeni adresim olan alierkurt.net ile ...]]> Bu hafta sonu, hafta içine göre çok daha yoğun geçti. Nedeni ise geliştirmeye devam ettiğimiz projelerle ilgili görüşmeler ve kendi web sitemdi. Birkaç gündür yazmadığım bundandır. Artık web sitem yeni bir alan adı ve hosting ile yayın yapıyor: it’s all about alierkurt.net!

Lütfen yer imlerinizi (bookmark) yeni adresim olan alierkurt.net ile güncelleyin.

Bundan böyle, alierkurt.net adresinde paylaşımda bulunmaya devam edeceğim… Bu aralar yeni ve daha çok özellik barındıran bir tema tasarlamak istiyorum. Bakalım…

Bundan önceki alan adına ne mi oldu? Bir süre yönlendirme hizmeti verecek ve sonra kendi kendini imha edecek… (sanırım.)

Askerlik süresi boyunca ciddi anlamda “offline günlerim oldu”. İyi – kötü anılarıyla bir askerliğin daha sonuna ...]]> 17 Mayıs sabahı güneş yeniden doğdu benim için… 155 günün sonunda vatani görevimi tamamlayıp “sivil hayata” ani bir giriş yaptım. Kendimi “jetlag” sendromunda gibi hissediyorum.

Askerlik süresi boyunca ciddi anlamda “offline günlerim oldu”. İyi – kötü anılarıyla bir askerliğin daha sonuna geldik. Esas askerlik şimdi başlıyormuş. Komutanımız öyle söyledi (gülüşmeler).

Sosyal medya, pazarlama, reklam, Fight Club ve diğer konularda yazmanın sağlanmasını, ilgi emir gereği arz ederim.

Biliyorum, ilk 2 kuralı ihlal edeceğim ama çenemi tutamıyorum. Facebook’ta eğer Fight Club’ın hayranıysanız, ...]]> En sevdiğim, hayatıma anlam katan, her duyduğumda ve her izlediğimde, müziklerinden her dinlediğimde kafayı yememe ve kendimi Tyler Durden sanmama sebep olan film(im) Fight Club, 10 yaşında!

Biliyorum, ilk 2 kuralı ihlal edeceğim ama çenemi tutamıyorum. Facebook’ta eğer Fight Club’ın hayranıysanız, 10. yıla ilişkin bazı güncellemeler görebilirsiniz. Hoş, 1-2 güne kadar daha önce hiç güncellemesi olmayan sayfa, salı gününden beri güzel güncellemeler geçiyor. “Fight Club çıktığından beri 10. yıl geçti. Sinemalarda görmüş müydünüz?” güncellemesinden önce gördüğüm şuydu: “Fight Club başlangıçtı. Şimdi yeraltından da çıktı!”

Ve beni az önce çılgına çeviren şey, diğer Space Monkey‘lerin (Project Mayhem ordusu üyelerinin her biri) Kıyamet Projesi hakkında söylediklerini görmem için yönlendirdiği site oldu: http://www.fightclubexperience.com

10. yılında bile halen üzerimdeki etkisini yitirmeyen bu şey, dilerim 20 ve 30. yıllarında da aynı etkiyle izleyicisini yakalar…

İşte bu, Google’ın başarılı olma nedenidir. Aslında bu açıklama pek ...]]> İki rakibin arasındaki rekabet her daim tartışılmaya devam ediyor. CMSWire’ın yazarlarından Gerry McGovern, bu iki firmanın arasındaki farkı şöyle açıklıyor: “Yahoo!’nun müşterisi reklam verendir. Google’ınki ise sen ve ben”.

İşte bu, Google’ın başarılı olma nedenidir. Aslında bu açıklama pek çok şeyi açıklamaya yetiyor. Google’da her zaman kendimizden bir şey bulmuşken, Google her zaman bize bir şeyler sunmuşken, Yahoo! sanki tanışıp da hiç samimi olamadığımız bir tip gibi durmuyor mu?

Yahoo!’nun yöneticilerinden Carol Bartz, Ağustos 2009′da New York Times’a “Biz hiçbir zaman arama şirketi (search company) olmadık.” diye açıklama yapıyor. Sektörü ilk anından beri takip eden arama motoru uzmanı Danny Sullivan “Arama, Yahoo!’nun çıkış hikayesiydi.” diyor ve ekliyor:

Yahoo!’nun hiçbir zaman arama motoru olmadığını söylemek, Superman’in Kripton’dan olmadığını ya da Örümcek Adam’ın hiçbir zaman bir örümcek tarafından ısırılmadığını söylemek gibidir.

Yahoo!’nun 1994′te arama dizini olarak yayınına başladığı günü hatırlamıyorum ama çocukluğumda Yahoo! benim için de bir arama sitesiydi. Hatta onun dev bir kütüphane ya da arşiv olduğuna dair açıklamalar bile var. Yahoo!’nun o zamanki işlevi insanlara aradıkları şeyleri bulmada yardım etmekti. Carol Bartz’ın yaptığı açıklamayı dışarıdan birisi yapsa güler geçerim ama açıklama üst düzey bir yöneticiden geliyorsa, orada bir sorun var demektir.

Gerry McGovern bu açıklamayı, savaşı kazanmayı hiç düşünmeyen yenik bir orduya benzetiyor. Hatta savaşta olduklarını bile düşünmediklerinden bahsediyor. Yahoo!, Google karşısında savaşı kaybetti. Arama şirketi amacından sapıp başka bir şekle büründüğüne göre, acaba şimdi ne olmak istiyorlar?

Yahoo!’nun yayındaki birincil amacı reklamları insanların gözüne gözüne sokmaktı. Siteye her girişte gözünüze çarpan reklamlar öncelikti.

New York Times’taki makaleye göre, sayfalar arasında reklam gösterimlerini artırmak, reklamları da kullanıcılara göstermek, Bartz’ın kaderinin buna bağlı olduğunun bir göstergesiydi.

İşte Yahoo! burada ikinci kez kaybediyor. Reklamları yerleştirmeye yöneldikleri için, kullanıcıların isteklerini hatta kullanıcıları gözardı eder hale geldiler ve kullanıcıların ihtiyaçlarına cevap vermediler. Yıllar geçtikçe Yahoo!, reklam odaklı bir site haline geldi. 2004 yılında ana sayfada 255 link vardı. Kullanıcıların isteklerini değil, kendi isteklerini kullanıcılara yaptırmak istediler. Buna rağmen yeniden odaklanmayı denediler. 2006 yılında ana sayfada 170 link vardı. 2007′de 140 link, 2008′de 120 link ve nihayet 2009′da 100 link vardı.

Yahoo! da geleneksel şirket tavrı takınmış gibi görünüyordu. Zira sosyal medyanın yaygınlaşmasıyla kullanıcının kaynağa gitmesi yerine, kaynağın kullanıcının ayağına gelmesi devrini Yahoo! iyi okuyamadı. Eski tip patronlar gibi, çalışanının taleplerini gözardı etmeye devam etti. Microsoft ile birleşmesi yılan hikayesine döndü. Önce Yahoo! satışa yaklaşmadı. Sonrasında “Microsoft bizi alsın” çağrısıyla daha da küçüldü(!).

Yahoo! ve Google, aynı tip reklam gelirine sahip. Ancak Google’da durum tam tersiydi. Google, reklamları önceliğine almadı. Reklamlardan önce, kullanıcıların ihtiyaçlarına cevap aradı, onlardan sorular bekledi. Sonrasında da reklamları nasıl kullanışlı hale getireceğini buldu.

Gerry McGovern’a göre Google bir arama motoru değil; bir zaman kurtarma aygıtıymış. Baktığımız zaman Google’ın varoluşundan bu yana yaptığı iş arama üzerine yoğunlaşmak. Yahoo!’nun aksine tek bir alanda uzmanlaştı. Bunun yanında geliştirdiği servislerle de kullanıcıları kendine hayran bıraktı.

Bundan sonra da Yahoo!’yu kullanacağımı sanmıyorum. Ana sayfasını tekrar yeniledi ve pek çok sosyal ağı ana sayfasına kattı. Ana sayfalarından Gmail ve AOL gelen kutumu görmek için bile bir uygulamaları var. Artık sevdiğim sayfaları -Yahoo!’da olmasalar bile- ekleyebilecekmişim. Facebook etkinliklerimi de ana sayfadan görebilirmişim. Yeni sayfa, benim gibi insanlar için tasarlanmış. Videonun sonunda öyle yazıyor. Yeni ana sayfanın nasıl yapıldığını izleyebileceğimiz bir video gördüm. Eski tasarımda sol menüde yer alan bölümleri, “Yahoo! Sites” şeklinde toplamışlar. Onların yerine de bir ton yeni şey eklenmiş. Facebook, eBay vb. gibi… Bakalım bu değişim reklam gelirlerine nasıl yansıyacak… Ee, önceliğimiz reklam gelirleri ya, ondan!

Ama işin bir de “doğal” gelen mesajı arkadaşıyla paylaşma ...]]> Online satıcıları bilirsiniz. Doğrudan satışa yönelik o sinir eden e-postaları gelince, eğer bir de ihtiyacınız olan ürünle alakalı değilse, hemen silip geçiştirirsiniz. Durum bu olunca satıcıların amaçları da çöpe gitmiş olur.

Ama işin bir de “doğal” gelen mesajı arkadaşıyla paylaşma isteği uyandırma boyutu var. İşin sırrı mesajı çöpe gitmekten kurtarmak. Ya da en azından iletmeden, paylaşmadan gitmesini önlemek… Smith-Harmon‘ın yaptığı bir araştırma, online satıcıların e-postalarını viral olarak yayma konusunda ne tür çalışmalar yaptığını gösteriyor.

Mesajların viral olarak yayılması için sağlanan servislerin araştırmadaki kriterleri, “arkadaşına gönder” (AG, forward to a friend) ve “sosyal ağındakilerle paylaş” (SAP, share with your network). Amerika’daki online satıcılar, geleneksel bir yöntem olan AG’yi %41′lik bir oranla daha çok tercih ediyorlar. SAP içinse oran %7. Hem AG hem SAP’ı kullananlar %6′ya sahip. İlginç bir nokta da, her ikisini de kullanmayanların oranı %46.

Sosyal ağlarda paylaşım linki sağlamanın az oluşu bence firma için bir kayıp. Çünkü sosyal ağlarda paylaşım, e-posta yönlendirmenin önüne çok hızlı bir şekilde geçti. Ayrıca okuduğum e-postayı adres listemdeki kaç arkadaşıma gönderebilirim ki? Bu hem uğraştırıcı olacak hem de çok kişiye gönderemeyeceğim. Oysa sosyal ağda paylaşım olsaydı, arkadaş listemdeki herkes anında bu mesajı görecekti ve etkileşim daha hızlı ve etkili olacaktı. İnanın en son ne zaman e-posta yönlendirdiğimi hatırlamıyorum.

Her ikisini kullanmayan firmalar zaten baştan kaybetti! Sosyal ağın yaratıcı kullanımının haberlerini her gün imrenerek okuyoruz. Böyle bir “ortamda” sen hâlâ “paylaşım” kelimesiyle tanışmadıysan, bana zaten e-posta gönderme. Artık biz firmalara gitmiyoruz. Firmalar bize geliyor. Buradaki videoda da belirttiği gibi, artık biz haberleri bulmuyoruz; haberler bizi buluyor.

Araştırmada Facebook, sosyal ağlarda %100 ile en popüler servis olmuş. Twitter %67 ile ikinci, MySpace %44 ile üçüncü sırada. Digg %33 olurken, Delicious %11 ile sonlarda… Delicious da tahtını Digg’e kaptırmış görünüyor.

E-posta pazarlamanın misyonuna uygun olarak geleneksel yolları takip ettiğini görmek şaşırtıcı. Ama gelenek işte, bir anda vazgeçemiyor insan…

Ben de MediaPost yazarlarından Chad White’ın bahsettiği gibi, e-posta sağlayıcılarının “yönlendir” (forward) linkinin yanına “sosyal ağlarda paylaş” linklerini ekleyeceğini umuyorum.

Grafikler: eMarketer